Tuesday, January 10, 2012

ഗുരുകുലം എന്നത് സംപൂര്‍ണതയുടെ കേദാരമല്ല..

ഗുരുകുലം എന്നത് സംപൂര്‍ണതയുടെ കേദാരമല്ല.. മറിച്ച്,  പ്രാപഞ്ചിക ജീവിത യാഥാര്‍ത്യത്തിലേക്കുള്ള  കവാടം ആണത്. ഇത് ഒരു യാത്രാ ലോകം ആണ്. അനുഭവങ്ങളിലൂടെ ചേര്‍ക്കലും കൂട്ടിചേര്‍ക്കലും, അഴിച്ചു പണിയുകയും ചെയ്തു കൊണ്ട് ഒരു യാത്ര. അവിടെ എല്ലാം ഉള്‍ക്കൊണ്ടു അറിഞ്ഞു യോഗ്യരായവര്‍ മാത്രമേ വരുന്നുള്ളൂ  എങ്കില്‍, ഇങ്ങിനെ ഒരു ഗുരു കുലം ആവശ്യമില്ല തന്നെ.. 

ഇവിടെ അടുത്തുള്ള ബസ് സ്റ്റോപ്പില്‍ നിന്നും ഡല്‍ഹിക്ക് വണ്ടി കയറുമ്പോള്‍, ബസ്സിന്റെ ദിശ ശരി ആണെങ്കില്‍, യാത്ര ഡല്‍ഹിക്ക് തന്നെ. ദിശ ശരിയല്ലെന്ന് അറിഞ്ഞാല്‍  ബസ്സില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി, ശരിയായ ദിശ കണ്ടു പിടിക്കണം. ദിശ ശരി ആണെന്ന് അറിയും തോറും യാത്രയുടെ ആര്‍ജവം കൂടും.  മുന്‍പ്  ഡല്‍ഹി കണ്ടിട്ടുള്ളവനായിരിക്കും, ബസ്സിന്റെ സാരഥി.. അല്ലെങ്കില്‍ ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത് ഡല്‍ഹിയിലേക്ക് എങ്ങിനെ വണ്ടിയോടിക്കണം എന്നെങ്കിലും അറിവുള്ളവന്‍.,, അയാളും ഒത്തു ഡല്‍ഹിയിലേക്ക് സഹയാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍, അയാള്‍ ഡല്‍ഹിയെ പറ്റിയുള്ള അനുഭവ ഭണ്ടാരം തുറക്കും. ഡല്‍ഹിയെത്തിയാല്‍  പിന്നെ  ഡല്‍ഹിക്കുള്ള യാത്ര ഇല്ല...  അവിടെ വന്നു കണ്ടോളാം എന്നാണ് ഒരാള്‍ കരുതുന്നതെങ്കില്‍ പിന്നെ സാരഥിയുമൊത്ത്  സഹയാത്രയും ഇല്ല. അങ്ങിനെ ഒരു ബസ്സും പ്രസക്തമല്ല. 

ഒളിമ്പസ് ഒരു വഴി ആണ്, ഒരു ബസ്സ് പോലെ.. പലരും വഴിക്ക് കയറും, വഴിക്ക് ഇറങ്ങും..ഒടുക്കം വരെ യാത്ര ചെയ്യുന്നവര്‍ വളരെ കുറവ്.. വിശുദ്ധ കല്പനയും, ഭക്തിയും ഉണ്ടാകണം എന്ന് കരുതുന്നത് നല്ലത് തന്നെ.. എങ്കിലും അതുണ്ടായി മാത്രമേ ഈ വണ്ടിയില്‍ കയറൂ എന്നയാള്‍ ഒരു പക്ഷെ ഒരിക്കലും അതുണ്ടായി എന്ന് വരില്ല..

Monday, January 9, 2012

കാഴ്ച ബംഗ്ലാവുകള്‍ നിങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും.

കാഴ്ച ബംഗ്ലാവുകള്‍ നിങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും. വിശേഷപ്പെട്ട ജീവികളെ കാണാന്‍, വണ്ടിയേറി, ടിക്കെറ്റെടുത്ത് ചെന്ന്, കൂടുകളിലേക്ക്‌ തീറ്റ എറിഞ്ഞു, കൌതുകത്തോടെ നോക്കി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, നാം അറിയുന്നില്ല, അതിലും വിശേഷപ്പെട്ട ഒരു ജീവിയാണ് താനെന്നു.. അവര്‍ തങ്ങളെയും അങ്ങിനെ തന്നെയാണ് നോക്കുന്നതെന്ന്.. അതുപ്പോലെ തന്നെ ഒളിമ്പസ്സ് കാണാന്‍, ഇതുപോലെയൊക്കെ വന്നു കൂടുന്നവര്‍ ചിന്തിക്കേണം, നിങ്ങള്‍ക്കും വിശേഷങ്ങള്‍ ഉള്ള ധര്‍മങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നു.. നിങ്ങളും കൂടെ കൂടിയാലെ ഈ കാഴ്ചകള്‍ പൂര്‍ണമാകൂ എന്ന്..  സുസ്ഥിരത എന്തെന്നു അറിയലും, പഠിക്കലും പഠിപ്പിക്കലും, നടപ്പിലാക്കലും, ഒളിമ്പസ്സിന്റെ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്തമല്ല, നിങ്ങളുടെയും കൂടിയാണ്. അതിനാല്‍ വന്നെത്തുന്നവര്‍, ചെറുതായെങ്കിലും, ഒന്ന് കൈ കോര്‍ക്കുവാന്‍  തുനിയുക. ഒളിമ്പസ്സിനെ, സ്വന്തം ഹൃത്തിലും, ഗൃഹത്തിലും കണ്ടെത്തുക. അവിടെ നടപ്പിലാക്കുക. 

ശാന്തമായൊരു ശരീര, സാമൂഹിക, പാരിസ്ഥിതിക നിര്‍മിതിക്ക് ...

ശരീരത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തന (ധര്‍മ) മുഖം ആണ് മനസ്സ്. ശരീരത്തിന്റെ  വിനിമയ
മുഖം ആണ് ബോധം. അതായത് ശരീരവും, മനസ്സും ബോധവും നമ്മുടെ മൂന്നു മുഖങ്ങള്‍
ആണ്. അതായത് മൂന്നും ഒന്ന് തന്നെ. മനസ്സും ബോധവും ചേര്‍ന്നുണ്ടാകുന്ന
വിനിമയ പ്രക്രിയ ആണ് ചിന്ത. അതും ശരീരം തന്നെ. ശരീരം എങ്ങിനെയോ അങ്ങിനെയേ
മനസ്സും ബോധവും ചിന്തയും ഉണ്ടാകൂ..

കാല(സമയ)വുമായി  അപേക്ഷിച്ച് നോക്കുമ്പോള്‍, ശരീരമെത്തും മുമ്പേ മനസ്സും,
അതിനും മുമ്പേ ബോധവും, അതിനും മുമ്പേ ചിന്തയും ചെന്നെത്തും.
ശരീരത്തിനൊത്തേ ചിന്തയുണ്ടാകൂ.. ചിന്തയ്ക്കൊത്തെ  ശരീരമുണ്ടാകൂ..
ശാന്തമായ ശരീരത്തിലാണ് ആരോഗ്യമുണ്ടാകുക. ആരോഗ്യമുള്ള ശരീരങ്ങള്‍
ചേര്‍ന്നാണ് ആരോഗ്യമുള്ള സമൂഹവും പരിസ്ഥിതിയും ഉണ്ടാകുക.ശരീരം
ശാന്തമാക്കാന്‍ ചിന്ത ശാന്തമാക്കുക.. ചിന്ത ശാന്തമാക്കാന്‍ ശരീരം
ശാന്തമാക്കുക. ഇവ ശാന്തമാക്കാന്‍, ധര്‍മവും ബോധവും ശാന്തമാക്കുക.

നിദ്രയില്‍ അബോധ പൂര്‍വവും, ധ്യാനത്തില്‍ ബോധ പൂര്‍വവും, ചിന്തയ്ക്ക് ഈ
ശാന്തി കൈ വരുന്നു. ഉപവാസം ഈ യജ്ഞത്തിനു ധര്‍മ പശ്ചാത്തലം ഒരുക്കുന്നു.
വിശ്വാസം ജ്ഞാന പശ്ചാത്തലവും, സത്സംഗം സാമൂഹ്യ പശ്ചാത്തലവും, അര്‍ത്ഥന
ആത്മീയ പശ്ചാത്തലവും, ക്രമം നിയത പശ്ചാത്തലവും  ഒരുക്കുന്നു..

അതിനാല്‍, ശാന്തമായൊരു ശരീര, സാമൂഹിക, പാരിസ്ഥിതിക നിര്‍മിതിക്ക്
ക്രമത്തില്‍, ഉപവാസിച്ചു കൊണ്ട്, വിശ്വാസത്തോടെ, അര്‍ത്ഥനാപൂര്‍വ്വം,
സത്സംഗസമേതം  ധ്യാനിക്കുക.

--ഒളിമ്പസ്സില്‍ നിന്ന്

എല്ലാരുടെയും കാര്യം എനിക്കറിയില്ല.. എന്റെ കാര്യം പറയാം..

ഒരു പാമ്പ് എന്നെയോ എന്റെ കുഞ്ഞിനെയോ ആക്രമിക്കാന്‍ വന്നാല്‍ ജീവ
രക്ഷാര്‍ത്ഥം അതിനെ കൊല്ലേണ്ടി വന്നേക്കാം.. അത് പാമ്പല്ല മനുഷ്യനായാലും,
ഞാന്‍ അങ്ങിനെ തന്നെ ആണ് പെരുമാറാന്‍ സാധ്യത..  എന്നാലും ഒരു പാമ്പ്
എന്റെ കൈ കൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടാനുള്ള സാദ്ധ്യത ഉണ്ടാകില്ല എന്നാണെന്റെ
വിശ്വാസം. കാരണം, ഞാന്‍ ജീവിക്കുന്ന നാട്ടിലെ പാമ്പുകളൊന്നും "ചെന്ന്"
ആക്രമിക്കാറില്ല. കഥകളില്‍ അല്ലാതെ അങ്ങിനെ ഒരു കാര്യം റിപ്പോര്‍ട്ട്
ചെയ്തതായി കേട്ടിട്ടില്ല  .. (മനുഷ്യര്‍ അങ്ങിനെ അല്ല എന്ന് ഏതു  നാളിലെ
 പത്രമെടുത്ത്‌ നോക്കിയാലും കാണാം).

എനിക്ക് ലോകത്തില്‍ ആകെ പേടിയുള്ളതു പാമ്പിനെ ആണ്. ലോകത്തൊരു പാമ്പിനും
എന്നോളം വേഗതയില്‍ ഒടാനാകില്ല എന്നതാണ് എന്റെ ധൈര്യം. :)

ഞങ്ങള്‍ ഇവിടെ ചെയ്യാറുള്ള ഒരു കാര്യം പറയാം.  (ജെട്സന്‍ കൂടെ
ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്തെ കഥ.. ഇപ്പോള്‍ ജട്സന്‍ ദിബായില്‍ ആണ്. അവിടെ
വളര്‍ത്തു പാമ്പുകളെ നാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂവത്രേ..) നാട്ടില്‍ ആരെങ്കിലും
പാമ്പിനെ കാണുകയും, കൊല്ലാന്‍ തുനിയുകയും ചെയ്‌താല്‍, ആ പ്രദേശത്ത്
ഒളിമ്പസ് പ്രവര്‍ത്തകരെ പരിചയമുള്ളവര്‍ ഞങ്ങളെ വിളിക്കും. ഞങ്ങള്‍
(ജട്സന്‍ അടക്കമുള്ള ഒളിമ്പസിന്റെ ഒരു ടീം) പോയി പാമ്പിനെ പിടിക്കും.
പിന്നെ ഒളിമ്പസ്സിലെക് കൊണ്ടുവരും. പാമ്പുകളുമായി ഞങ്ങള്‍ക്കുള്ള
പരിചയവും അറിവും കൂട്ടാന്‍ ജെട്സന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കുറച്ചു ക്ലാസ്സുകള്‍
തരും. പിന്നെ എല്ലാരും കൂടി നാടുകാര്‍ക്കും സമീപ വാസികള്‍ക്കും ചില
ക്ലാസുകളും ബോധാവല്കരണങ്ങളും മറ്റും നടത്തും..പിന്നെ കുറച്ചു നേരം,
ഇവിടെയുള്ളവര്‍ (ഞാന്‍ ഒഴിച്ച്..)  പാമ്പുകളും ഒത്തു  കളിക്കും. പിന്നീട്
അടുത്തുള്ള റിസര്‍വ് വനത്തില്‍ കൊണ്ട് വിടും. നൂറു കണക്കിന് പാമ്പുകളെ
ജെട്സന്റെ കയ്യാല്‍ രക്ഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.  (ഇവിടെ ബക്കറ്റില്‍
മൂരഖനെ വച്ച് ഇവര്‍ ഒക്കെ കൂര്‍ക്കം വലിച്ചുറങ്ങുമ്പോള്‍, ഞാന്‍ പേടിച്ചു
വിറച്ചു കിടന്നിട്ടുമുണ്ട്)

പാമ്പുകളുമായി  ഇന്നോളമുള്ള സഹവാസത്തില്‍ ഒന്നറിയാം. പാമ്പുകള്‍
ഉപദ്രവിക്കില്ല.. അതിനാല്‍ അതിനെ ഭയക്കെണ്ടതുമില്ല ( ഭയക്കെന്ടെന്ന
ഉപദേശം നിങ്ങള്‍ക്കുള്ളത്‌, എനിക്ക് ബാധകമല്ല ഹ ഹ ഹ ) നാലാള്‍ കാണ്‍കെ
മറ്റൊരാള്‍ക്ക്‌ ഒരല്പം നല്‍കി, അഭിമാനിക്കുന്ന മാനവ പ്രമുഖര്‍
ആലോചിക്കുക, ഒരു പാമ്പിനെ (ഏതു ജീവിയും) കൊല്ലുന്നതില്‍ നിന്നും ആരെ
പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നതും മഹാ പുണ്യമാണ്..

പിന്നെ, വീട്ടില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന കുഞ്ഞിനെ പാമ്പു കടിച്ചു കൊന്ന ഒരു
സംഭവം കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയാണ് നടന്നത് എന്ന ആഖ്യാനം..

അതൊരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവം ആണ്. വീടിന്റെ മേല്‍ക്കൂര ഇടിഞ്ഞു വീണു ഒരാള്‍
മരിച്ചു എന്ന് പത്രത്തില്‍ കണ്ടാല്‍ എല്ലാ വീടിന്റെയും മേല്‍ക്കൂര
പൊളിച്ചു കളയുക ഒരിക്കലും ഒരു പരിഹാരമല്ല. വാഹനാപകടങ്ങള്‍ ഒറ്റപ്പെട്ട
സംഭവമല്ല. എന്ന് വച്ച് എല്ലാ വാഹനങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കുക അല്ല നാം ചെയ്യുക.

എന്റെ വീട്ടില്‍ ഇടയ്ക്ക് പാമ്പുകള്‍ വരാറുണ്ട്. അതിനെ ഓടിച്ചു വിടും.
പത്തിരുപതു കൊല്ലം മുമ്പ് ഒളിമ്പസ് ആശ്രമം ഓല കൊട് കെട്ടിയപ്പോള്‍ ഒരു
പാമ്പിന്‍ വഴിത്താരയില്‍ ആയിരുന്നു കെട്ടിയത്. നിത്യവും ഒരു കരി
മൂര്‍ഖന്‍ അതിലൂടെ കടന്നു പോകും. എന്റെ മുകളിലൂടെ പലവട്ടം കടന്നു
പോയിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ടും ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. എനിക്ക് പാമ്പിനെ
ഭയമുണ്ടെങ്കിലും, പാമ്പു എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല എന്ന പ്രകൃത്യാനുഭവ
വിശ്വാസം ആണ് എന്നെ കാത്തത്. സ്ഥിരമായി കാടുകളില്‍ ചെന്ന് താമസിക്കുന്ന
ആളുകളാണ് ഒളിമ്പസ്സിലെ  അംഗങ്ങള്‍. ഇന്നോളം ആരും ഒരു ജീവിയുടെയും ഉപദ്രവം
നേരിട്ടിട്ടില്ല.

എന്ന് വച്ച് പാമ്പിനെ ഇപ്പോഴും മടിയില്‍ വച്ച് താലോലിക്കണം  എന്നല്ല. നാം
പാമ്പിനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതായി അതിനു തോന്നുമ്പോഴാണ് അത് ഭയപ്പെടുത്തുക.
അതിന്റെ പാരമ്യത്തില്‍ അത് കടിക്കും. (മിക്കവാറും, അതിനെ കായികമായി
ഉപദ്രവിക്കുമ്പോള്‍..ചവിട്ടുകയോ, അതിന്റെ വഴിയില്‍ പെട്ടെന്ന് വന്നു
ചേരുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍..) [മനുഷ്യനാകട്ടെ, പാമ്പു ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞാല്‍ മതി,
ഓടിച്ചെന്നു കൊല്ലും. ആരാനപ്പോള്‍ ഏറ്റവും വിഷമുള്ള ജീവി?]

Saturday, January 7, 2012

ജീവിതത്തെ നയിച്ച്‌ കൊണ്ട് പോകുമ്പോള്‍

അതിന്റെ ഭൌതികമായതും ആത്മീയമായ(പ്രാതിഭാസികമായ)തും, ധര്‍മപരമായതും, ജ്ഞാന
പരമായതും ഊര്‍ജപരമായതും  ആയ എല്ലാം കണക്കിലെടുത്തേ പറ്റൂ..  അവ തുലനം
ചെയ്യാതിരുന്നാല്‍, ജീവിതം തൃപ്തവും പൂര്‍ണവും ആകില്ല..  ഈ തുലനത
നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ / ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്ത് കൊണ്ട്
എന്ന് പറയാമോ?

Thursday, January 5, 2012

രണ്ടിലും ഉള്ളത് സഹൃദയത്തമാണ്.

രണ്ടിലും ഉള്ളത് സഹൃദയത്തമാണ്. രണ്ടു തരം വേദികള്‍.. സാമൂഹ്യമായ പൊതു നൃത്ത സംവിധാനങ്ങളില്‍ നിന്നും ഇന്നോളം മാറി നിന്നിരുന്ന രണ്ടു പേരുടെ  സഹൃദയത്തം. ഒന്ന് ഗൌരവത്തോടെയും, മറ്റൊന്ന് നര്‍മമാകുകയും  ചെയ്യുന്നു എന്ന് മാത്രം. അതിനെ സദാചാര ലംഘനവും, കൂത്തറയും ഒക്കെ ആക്കി മാറ്റുന്നവര്‍ ഒന്നറിയുക, നിങ്ങള്‍ ഇവയെ വിളിക്കുന്ന ഈ പേരുകളുടെ വികാരം, നിങ്ങളില്‍ നിന്നാണ് നിങ്ങള്‍ അറിയുന്നത് അനുഭവിക്കുന്നത്..

Wednesday, January 4, 2012

എല്ലാം ചൈതന്യ മയം,

കല്ലിലുറങ്ങുകയും
ചെടികളില്‍ ഉണരുകയും 
ജന്തുക്കളില്‍ ചിന്തിക്കയും,
മനുഷ്യരില്‍ ഭാവന ചെയ്യുകയും,
പ്രകൃതിയില്‍ നിര്‍ണയം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന 
പ്രപഞ്ച ചൈതന്യത്തെ 
അതാതിന്റെ ജീവനെന്നു നാം അറിയേണം.
അതിലാണ് നാം എന്നറിയണം,
അതാണ്‌ നാം എന്നറിയണം..
 --- ഒളിമ്പസ്