Tuesday, January 17, 2012
ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതത്തിനു ഒരു ഭക്ഷണ രീതി
പ്രയോജനപ്പെടുമെങ്കില് എന്ന് കരുതി പോസ്റ്റു ചെയ്യുന്നു. പോസ്റ്റിന്റെ
നീളം കാരണം നോട് ആയി ആണ് പോസ്റ്റു ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.. താല്പര്യമുള്ളവര്
കാണുക..
ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതത്തിനു ഒരു ഭക്ഷണ രീതി
- ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള് അറിഞ്ഞു കഴിക്കുക. ചേരുവകളുടെ രുചി അറിഞ്ഞു ഓര്ത്തു, വായില് ഉമി നീര് വന്നു തുടങ്ങി വേണം കഴിച്ചു തുടങ്ങാന്. ഭക്ഷണത്തിന് മുന്പ് അന്നവിചാരം / അന്നപ്രാര്ത്ഥന ശീലമാക്കുക.
- മനുഷ്യന് ഫലഭുക്കാണ്. എങ്കിലും മനസ്സില് പഥ്യമെന്നു തോന്നുന്ന, ചെറുപ്പത്തിലെ ശീലിച്ച ഭക്ഷണം അവനു ദഹിക്കും. കുറച്ചു സമയമെടുത്താണെങ്കിലും. ദഹിക്കാനുള്ള സമയം കൊടുക്കണം എന്ന് മാത്രം. കഴിവതും സസ്യാഹാരവും, രോഗാവസ്ഥയിലും, വാര്ധക്യത്തിലും, ഉപവാസത്തിന് തൊട്ടു മുമ്പും പിന്പും ഉള്ള ദിവസങ്ങളിലും ഗര്ഭ കാലഘട്ടത്തിലെ അവസാന മൂന്ന് മാസവും, ഫലാഹാരങ്ങളും മാത്രം കഴിക്കുക.
- ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്നത് പ്രകൃതി ആണ്. പാചകം ചെയ്യുന്നത് മനുഷ്യനും.പാചകം ചെയ്യുമ്പോള് നടക്കുന്നത്, പാകമായ ഭക്ഷണം മരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. കഴിവതും പാചകം ചെയ്യാത്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കുക. ഭക്ഷണം ജീവനുള്ളതായിരിക്കണം. (പുഴുക്കലരി, ചോറാകുന്നതിന് മുന്പ് തന്നെ ജീവനില്ലാത്തതാണ്)
- ഒരു ജീവനുള്ള വസ്തുവിന്റെ മരണം മുഴുവനായി സംഭവിക്കാന് മണിക്കൂറുകള് എടുക്കും. പാചകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം പൂര്ണമായും മരിക്കാന് മൂന്നാല് മണിക്കൂര് എടുക്കും. അതിനാല്, പാചകം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു ആറിയ ഉടന് കഴിക്കുക. (ഒരു അര മണിക്കൂര് മുതല് രണ്ടു മണിക്കൂറിനുള്ളില്).
- സമശീതോഷ്ണം ഉള്ള ഭക്ഷണം മാത്രം കഴിക്കുക. ആവി പറക്കുന്നതോ, ശീതീകരിച്ചതോ ആയ ഭക്ഷണങ്ങള് ഒഴിവാക്കുക. സൂര്യ വെളിച്ചം ഉള്ളപ്പോള് മാത്രം ഭക്ഷിക്കുക.
- പാചകം ചെയ്തതും പാചകം ചെയ്യാത്തതുമായ ഭക്ഷണങ്ങള് ഒരുമിച്ചു കഴിക്കാതിരിക്കുക. രണ്ടും രണ്ടു തരത്തിലാണ് ദഹിക്കുക.
- ഒരു വിത്ത് പൊടിയാക്കിയാല് മുളയ്ക്കില്ല. അതിന്റെ ജീവന് നഷ്ടപ്പെടുമെന്നത് തന്നെ കാരണം. പൊടിച്ചു സൂക്ഷിച്ചത് അധികം വൈകാതെ ഉപയോഗിക്കുക. മുളക്, മല്ലി, മഞ്ഞള് എന്നിവ ഒരു വാരത്തിനുള്ളിലും, ധാന്യങ്ങള് പൊടിച്ചത് ഒരു ഋതു (രണ്ടു മാസം) കാലത്തിനുള്ളിലും ഉപയോഗിക്കുക.
- സമീകൃത ആഹാരം എന്നാല് ഒരു കിണ്ണത്തില് എല്ലാം സമീകരിച്ചു കഴിക്കുക എന്നല്ല, ശരീരത്തില് എല്ലാം (അന്നജം, മാംസ്യം, പരിമിതമായ കൊഴുപ്പ്, ജീവകങ്ങള്, ധാതുക്കള്) സമ ഗുണിതമായി ചെന്നെത്തണം എന്നാണു. ദഹനത്തിന് വ്യത്യസ്ത രസങ്ങള് വേണ്ടുന്ന ഭക്ഷണങ്ങള് ഒരുമിച്ചു കഴിക്കുന്നത് അശാസ്ത്രീയമാണ്.
- ദൈവം (പ്രകൃതി) ഒന്ന് ചേര്ത്തത് വേര്തിരിക്കാതിരിക്കുക. അരിയും തവിടും, ഉരുളക്കിഴങ്ങും തോലും, തുടങ്ങി വേര്തിരിക്കാതെ കഴിക്കാവുന്നതൊക്കെ അങ്ങിനെ തന്നെ ഉപയോഗിക്കുക. ശരീര പോഷകങ്ങളുടെ സ്വാഭാവിക ചേരുവ പ്രകൃതി തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത് അങ്ങിനെ തന്നെ ആണ്.
- പഞ്ചസാര, മൈദാ, തോല് കളഞ്ഞ പരിപ്പ്/ ഉഴുന്ന് എന്നിവ അടുക്കളയില് നിന്നും നീക്കം ചെയ്യുക..
- ഒരു ഭക്ഷണത്തിലെ വിഭവങ്ങളുടെ എണ്ണം പരമാവധി കുറയ്ക്കുക. ഒരു കറിയിലെ കഷണങ്ങളുടെ തരം കൂടുന്തോറും, അത് സങ്കീര്ണവും, അനാരോഗ്യകരവും ആയി തീരും. (ഉദാ: സാമ്പാര്)
- ഏതാണ്ട് നാല് വയസ്സ് മുതല് അഞ്ചു നേരവും എട്ടു വയസ്സ് മുതല് നാല് നേരവും പതിനാറു വയസ്സ് മുതല് മൂന്നു നേരവും, ഇരുപത്തി നാല് വയസ്സ് മുതല് രണ്ടു നേരവും മുപ്പത്തി രണ്ടു വയസ്സ് മുതല് ഒരു നേരവും മാത്രം ഭക്ഷണം സ്ഥിരമായി കഴിക്കുക. (വല്ലപ്പോഴും ക്രമം തെറ്റുന്നതില് തെറ്റില്ല എന്നര്ത്ഥം)
- എട്ടു വയസ്സ് മുതല് വാരത്തില് ഒരു നേരം ഉപവസിക്കുക. പതിനാറു വയസ്സ് മുതല് വര്ഷത്തില് ഒരു മുഴു ദിവസവും, ഇരുപത്തിനാല് വയസ്സ് മുതല് മാസത്തില് ഒരു മുഴു ദിവസവും, മുപ്പത്തിരണ്ടു വയസ്സ് മുതല് വാരത്തില് ഒരു മുഴു ദിവസവും, നാല്പതു വയസ്സ് മുതല് വാരത്തില് ഒരു മുഴു ദിവസവും, വര്ഷത്തില് അടുപ്പിച്ചു മൂന്നു ദിവസവും, നാല്പത്തിഎട്ടു വയസ്സ് മുതല് വാരത്തില് ഒരു മുഴു ദിവസവും, വര്ഷത്തില് അടുപ്പിച്ചു ഏഴു ദിവസവും, അന്പത്തി ആറു വയസ്സ് മുതല് വാരത്തില് രണ്ടു ദിവസവും, വര്ഷത്തില് അടുപ്പിച്ചു പത്ത് ദിവസവും ഉപവസിക്കുക.
- മാസത്തില് ഒരു തവണ, സുഹൃത്തുക്കളുടെ വീടുകളില് നിന്നും, കല്യാണ വീടുകളില് നിന്നും, വര്ഷത്തില് ഒരു തവണ ഒരു യാത്രയില് പലയിടങ്ങളില് നിന്നും (ജില്ലയോ സംസ്ഥാനമോ മാറി) ഭക്ഷണം കഴിക്കുക.
- ദീര്ഘ രോഗാവസ്ഥയിലും, ഗര്ഭ കാലഘട്ടത്തിലും, വാര്തക്യതിലും, ചെറുപ്പത്തിലെ ശീലിച്ച ഭക്ഷണങ്ങള് ഇടയ്ക്ക് കഴിക്കുക.
ബദലുകളെ പറ്റി പറഞ്ഞു തരാമോ?
ക്രമത്തിനൊപ്പം സമൂഹവും വികസിക്കുന്നു. ഈ വികാസത്തിന്റെ വിന്യാസത്തെ
സംസ്കാരം എന്നോ നാഗരികത എന്നോ വിളിക്കാം.. ഏതു കാലത്തും ഉള്ള, വളരുന്ന
സംസ്കാരങ്ങള് ഒരു പ്രത്യേക താള വട്ടത്തില് എത്തി ക്കഴിഞ്ഞാല്, അതിന്റെ
വളര്ച്ചയുടെ വേഗം കൂടുകയായി. വളര്ച്ചയുടെ വേഗം ശീഖ്രം മരണത്തിലേക്ക്
എത്തിക്കുമല്ലോ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ, മുഖ്യധാരാ സംസ്കാര - നാഗരിക വളര്ച്ച
പരിധി വിടുമ്പോള്, ആ വളര്ച്ചയെ സുസ്ഥിതിയിലേക്ക് തന്നെ ഗുരുത്വ ബലം
കൊണ്ട് കെട്ടിയിടാനുള്ള പ്രകൃതിയുടെ സംവിധാനമാണ്, ബദലുകള്.
ഏതൊരു സംസ്കാരവും, അതിന്റെ മുഖ്യധാരയെ തിരുത്തുവാന് ആയി എത്തുന്ന
ബദലുകളുടെ ആഗമനത്തെ, ചെറുക്കുക ആണ് പ്രാരംഭത്തില് ചെയ്യുക. പിന്നീടു,
കുറച്ചു കാലം കൊണ്ട് ബദലുകള് മുഖ്യ ധാര ആകുകയും, പുതിയ ബദലുകളെ, കാലം
അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലും ഒന്നിലേറെ ബദലുകള്
ഉണ്ടാകുകയും, അവയില് ശക്തമായ ബദലുകളുടെ ഒരു സമന്വയം ഉണ്ടാകുകയും
ആണുണ്ടാകുക. കാലഘട്ടത്തിന്റെ സങ്കീര്ണതയ്ക്ക് അനുസൃതം ഉണ്ടാകുന്ന
ബദലുകളുടെ എണ്ണവും ശക്തിയും വളരെ വലുതായിരിക്കും.
നാം ജീവിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടം, ഏറ്റവും കൂടുതല് ബദലുകള് ഉണ്ടായി വരുന്ന
ഒന്നാണ്. അത് ഒരു അനിവാര്യതയും ആണ്. ആരോഗ്യം, ഭക്ഷണം, കൃഷി,
വിദ്യാഭ്യാസം, ചികിത്സ, വസ്ത്രം, വീടുകള്, തൊഴില്, കുടുംബം,
ബന്ധങ്ങള്, ഭരണം, നാണയം, വാണിജ്യം, ഊര്ജം, കാഴ്ചപാടുകള്, സമീപനങ്ങള്,
സാമൂഹ്യ ജീവനം, തതചിന്ത, ആത്മീയത, ശാസ്ത്രം, സങ്കേതങ്ങള്, എന്ന്
തുടങ്ങി, ജീവിതത്തിന്റെ സമസ്ത മേഖലകളും ഇന്ന് ബദലുകള്ക്കായി
കാതോര്ക്കുന്നു.
പാരിസ്ഥിതിക - സാമ്പത്തിക - സാമൂഹിക - സാംസ്കാരിക - ആത്മീയ സുസ്ഥിതി
നഷ്ടമാകുന്ന നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ സാമൂഹ്യ ജീവന ശൈലിക്ക് ഒരു ബദല് ആയി ഒരു
സുസ്ഥിര - സ്വാശ്രയ - പാരിസ്ഥിതിക ഗ്രാമം എന്ന പ്രായോഗിക ആശയം
നിങ്ങള്ക്ക് മുന്നില് പലപ്പോഴായി പല രൂപത്തില് വച്ചിട്ടുള്ള ഈ ലേഖകനും
കൂട്ടുകാരും, നിങ്ങള് ഓരോരുത്തരിലും ഉള്ള ബദല് കാഴ്ചപ്പാടുകളെ
പരിചയപ്പെടാനും, ചര്ച്ച ചെയ്യാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സുസ്ഥിര ജീവിത
നിര്മിതിക്ക് ആവശ്യമായ ഏതെങ്കിലും പുതിയ ഒരു സങ്കേതമോ ആശയമോ എങ്കിലും
ഞങ്ങള്ക്ക് പറഞ്ഞു തരാമോ?
എനിക്ക് വളരെ കുറച്ചു കാര്യങ്ങള് അറിയാം എന്നത് ശരിതന്നെ..
ബദലുകളെ പറ്റി പറഞ്ഞു തരാമോ?
ക്രമത്തിനൊപ്പം സമൂഹവും വികസിക്കുന്നു. ഈ വികാസത്തിന്റെ വിന്യാസത്തെ
സംസ്കാരം എന്നോ നാഗരികത എന്നോ വിളിക്കാം.. ഏതു കാലത്തും ഉള്ള, വളരുന്ന
സംസ്കാരങ്ങള് ഒരു പ്രത്യേക താള വട്ടത്തില് എത്തി ക്കഴിഞ്ഞാല്, അതിന്റെ
വളര്ച്ചയുടെ വേഗം കൂടുകയായി. വളര്ച്ചയുടെ വേഗം ശീഖ്രം മരണത്തിലേക്ക്
എത്തിക്കുമല്ലോ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ, മുഖ്യധാരാ സംസ്കാര - നാഗരിക വളര്ച്ച
പരിധി വിടുമ്പോള്, ആ വളര്ച്ചയെ സുസ്ഥിതിയിലേക്ക് തന്നെ ഗുരുത്വ ബലം
കൊണ്ട് കെട്ടിയിടാനുള്ള പ്രകൃതിയുടെ സംവിധാനമാണ്, ബദലുകള്.
ഏതൊരു സംസ്കാരവും, അതിന്റെ മുഖ്യധാരയെ തിരുത്തുവാന് ആയി എത്തുന്ന
ബദലുകളുടെ ആഗമനത്തെ, ചെറുക്കുക ആണ് പ്രാരംഭത്തില് ചെയ്യുക. പിന്നീടു,
കുറച്ചു കാലം കൊണ്ട് ബദലുകള് മുഖ്യ ധാര ആകുകയും, പുതിയ ബദലുകളെ, കാലം
അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലും ഒന്നിലേറെ ബദലുകള്
ഉണ്ടാകുകയും, അവയില് ശക്തമായ ബദലുകളുടെ ഒരു സമന്വയം ഉണ്ടാകുകയും
ആണുണ്ടാകുക. കാലഘട്ടത്തിന്റെ സങ്കീര്ണതയ്ക്ക് അനുസൃതം ഉണ്ടാകുന്ന
ബദലുകളുടെ എണ്ണവും ശക്തിയും വളരെ വലുതായിരിക്കും.
നാം ജീവിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടം, ഏറ്റവും കൂടുതല് ബദലുകള് ഉണ്ടായി വരുന്ന
ഒന്നാണ്. അത് ഒരു അനിവാര്യതയും ആണ്. ആരോഗ്യം, ഭക്ഷണം, കൃഷി,
വിദ്യാഭ്യാസം, ചികിത്സ, വസ്ത്രം, വീടുകള്, തൊഴില്, കുടുംബം,
ബന്ധങ്ങള്, ഭരണം, നാണയം, വാണിജ്യം, ഊര്ജം, കാഴ്ചപാടുകള്, സമീപനങ്ങള്,
സാമൂഹ്യ ജീവനം, തതചിന്ത, ആത്മീയത, ശാസ്ത്രം, സങ്കേതങ്ങള്, എന്ന്
തുടങ്ങി, ജീവിതത്തിന്റെ സമസ്ത മേഖലകളും ഇന്ന് ബദലുകള്ക്കായി
കാതോര്ക്കുന്നു.
പാരിസ്ഥിതിക - സാമ്പത്തിക - സാമൂഹിക - സാംസ്കാരിക - ആത്മീയ സുസ്ഥിതി
നഷ്ടമാകുന്ന നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ സാമൂഹ്യ ജീവന ശൈലിക്ക് ഒരു ബദല് ആയി ഒരു
സുസ്ഥിര - സ്വാശ്രയ - പാരിസ്ഥിതിക ഗ്രാമം എന്ന പ്രായോഗിക ആശയം
നിങ്ങള്ക്ക് മുന്നില് പലപ്പോഴായി പല രൂപത്തില് വച്ചിട്ടുള്ള ഈ ലേഖകനും
കൂട്ടുകാരും, നിങ്ങള് ഓരോരുത്തരിലും ഉള്ള ബദല് കാഴ്ചപ്പാടുകളെ
പരിചയപ്പെടാനും, ചര്ച്ച ചെയ്യാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സുസ്ഥിര ജീവിത
നിര്മിതിക്ക് ആവശ്യമായ ഏതെങ്കിലും പുതിയ ഒരു സങ്കേതമോ ആശയമോ എങ്കിലും
ഞങ്ങള്ക്ക് പറഞ്ഞു തരാമോ?
Thursday, January 12, 2012
ആഴ -പരിസ്ഥിതിയെ അറിയാം, പ്രവര്ത്തിക്കാം, ജീവിതം വിജയകരം ആക്കാം..
ചേര്ന്നതാണ്. നാം കാണുന്നതും കേള്ക്കുന്നതും ചിന്തിക്കുന്നതും,
സ്നേഹിക്കുന്നതും, വെറുക്കുന്നതും ഒക്കെ പരിസ്ഥിതി തന്നെ. തൊട്ടറിയാന്
കഴിയുന്ന പ്രകൃതി മാതം അല്ലാത്ത പരിസ്ഥിതിയെ കുറിച്ചുള്ള പഠനവും
പ്രവര്ത്തനവും വികാരവും ഒക്കെയാണ് ഗാഢ പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രം എന്ന നവ
ചിന്താ പദ്ധതി.
പരിസ്ഥിതിയെ അറിയുക എന്നാല്, നാം അമ്പത് കൊല്ലം കഴിഞ്ഞു വെള്ളം
കുടിക്കുമോ എന്ന അറിയാന് വേണ്ടിയുള്ള ഒന്നല്ല. ഇന്ന് നാം ജീവിക്കുന്ന
ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ വിജയവും പരാജയവും സുഖവും ദു:ഖവും ആരോഗ്യവും രോഗവും,
സ്നേഹവും വെറുപ്പും, വിശ്വാസവും അവിശ്വാസവും ഒക്കെയൊക്കെ ചേര്ന്നതാണ്
പരിസ്ഥിതി. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും നാം പരിസ്ഥിതിയുടെ -
പ്രകൃതിയുടെ നിയമങ്ങളെ മാത്രമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അത്
അറിഞ്ഞുപയോഗിച്ചാല് നമുക്ക് ഗര്ഭത്തിലെ ശിശുവിനെ പോലെ സുരക്ഷിതമായി
ഇവിടെ ജീവിക്കാം..
അതിനെ അറിയാന്, മുഴുവനായും പ്രകൃതിയുടെ നിയമങ്ങളെ അറിഞ്ഞു ജീവിതം
സുഖകരവും, വിജയകരവും ആരോഗ്യകരവും ആക്കുവാന് ഉള്ള ഒരു സമഗ്ര പരിസ്ഥിതി
സംരക്ഷണ സമൂഹമാണ് ഗ്രീന് ക്രോസ് ഫൌണ്ടേഷന്. സര്വ ജീവ ജാലങ്ങളുടെയും
സുരക്ഷയും സുസ്ഥിതിയും സുഗമമായ ജീവിതവും ആണ് ഈ സമൂഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.
നിങ്ങളുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സൌഹൃദ വളയതിന്റെയും നന്മയ്ക്കായി,
ഗ്രീന് ക്രോസ് ഫൌണ്ടേഷന് നടത്തുന്ന പ്രവര്ത്തനങ്ങളില്
ഭാഗഭാക്കാകുകയോ സഹകരിക്കുകയോ, പിന്താങ്ങുകയോ ചെയ്യുക.
വിശദമായ ചര്ച്ചകള് കാണുവാന് ഒളിമ്പസ് ദര്ശനം എന്ന ഈ ഗ്രൂപ്പ് കാണുക.
Tuesday, January 10, 2012
യാചകരെ പഴിക്കാതിരിക്കുക, അവരെ കണ്ടു പഠിക്കാന് ഉണ്ടെന്നറിയുക
രണ്ടു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞ എന്റെ മകനെയും എടുത്തു കൊണ്ട് പോയി, അവനെ കൊണ്ട്
ഒരു ഒരു രൂപാ നാണയം കൊടുപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യില് വേറെ കുറച്ചു
ഒരു രൂപാ നാണയങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു.. അദ്ദേഹം സവിനയം എന്റെ മകന്റെ
കയ്യില് നിന്നും നാണയം വാങ്ങുകയും, അവനു റ്റാറ്റാ പറയുകയും ചെയ്തിട്ട്
കണ്ണില് നിന്നും മറഞ്ഞു..
എന്റെ മകന് നല്കിയ ആ ഒരു രൂപ നാണയം കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങള്
എല്ലാം നിര്വഹിക്കപ്പെടില്ല. എങ്കിലും, എല്ലാ വീടുകളില് നിന്നും ജീവ
സന്ധാരനത്ത്തിനു വേണ്ടുന്ന ഒരു ചെറു വിഹിതം സംഭരിച്ചു ഉപയോഗിക്കുന്ന ആ
സംവിധാനത്തില് ഞാന് എന്റെ പങ്കും നിര്വഹിച്ചു. ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ പ്രകൃതി
ദോഷം ചെയ്യുന്ന ഒരാളെ സപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യല് ഒരു പുണ്യം തന്നെ.. മറ്റൊരു
തരത്തില് പറഞ്ഞാല്, ഞാനും ഇത് തന്നെ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. ഒളിമ്പസ്സിന്റെ
നികുതിയാണ് എന്നെ / എന്റെ സംഘത്തെ നില നിര്ത്തുന്നത്. എന്നിട്ടും,
പ്രകൃതി വാദി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഞാന് ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രകൃതി ദോഷങ്ങളുടെ
നൂറിലൊരംശം, അദ്ദേഹം ചെയ്യുന്നില്ല. എന്നിട്ടും മാന്യത എനിക്ക് - എന്റെ
ജീവിതത്തിനു.... എന്തൊരു വിരോധാഭാസം?
അദ്ദേഹം നേരിട്ട് ശേഖരിക്കുന്നത് മറ്റു പലസംവിധാനങ്ങളിലൂടെ പരോക്ഷമായി
സംഭരിക്കുന്ന സംവിധാനമാണ്, സേവനത്തിനുള്ള വേതനം. സര്ക്കാര് ശമ്പളം
ഭിക്ഷ തന്നെ.. അടിസ്ഥാന വേതനവും, ഡിയര്നെസ്സ് അല്ലോവന്സ്സും ഒക്കെയായി
സാഭിമാനം കൈപ്പറ്റി, എല്ലാ, പ്രകൃതി വിരുദ്ധ പ്രക്രിയകളും, ഉപകരണങ്ങളും,
ജീവന ശൈലിയും സ്വന്തമാക്കുന്ന നമ്മുടെ നാട്ടിലെ മാന്യനെന്നു പറയപ്പെടുന്ന
ഒരു സര്ക്കാര് ഉദ്യോഗസ്ഥനില് നിന്നും, ഒരു യാചകനിലേക്കുള്ള ദൂരം
തന്നെയാണ്, ഒരു സ്വകാര്യ തൊഴിലാളിയുടെതും. സംഭരിക്കുന്നത് പൊതു ഇടത്തില്
നിന്ന്.. ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്റെ ദശാംശ ശതമാനം മാത്രം ജീവ സന്ധാരണത്തിന്.
എന്നിട്ടും മാന്യത അന്യന്റെ മുന്പില് കൈ നീട്ടുന്നില്ല എന്ന
ഭാവത്തിനു..
യുക്തി കൊണ്ട് ഭിക്ഷാടനത്തെ എതിര്ക്കുന്നവര് ആണ് നഗരവാസികളിലധികവും .
"ധര്മ" ക്കാരെ പോലെ അഭിനയിക്കുന്ന ആളുകളും ഉണ്ടെന്നത് സത്യം തന്നെ..
ധര്മക്കാര് നമ്മുടെ (മനുഷ്യന്റെ) സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു; ആണ്.
അവര്ക്ക് വിശിഷ്ട സ്ഥാനവും ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതെങ്ങോ നഷ്ടമായി.
സമ്പത്തിന്റെ നേര് വിനിമയത്തിന്റെ മൂര്ത്തരൂപങ്ങള് ആണവര്. ഒപ്പം എല്ലാ
മനുഷ്യരെയും പോലെ ജീവാവകാശമുള്ളവര്. യാചകത്വം ഒരു പാപമല്ല.
മുഖ്യധാരയില് നിന്നും മനസ്സ് കൊണ്ട് മാറ്റമില്ലാത്ത യാചകരും
ഇന്നുണ്ടെന്നു അറിയാതെ അല്ല. എങ്കിലും...
യാചകരെ പഴിക്കാതിരിക്കുക, അവരെ കണ്ടു പഠിക്കാന് ഉണ്ടെന്നറിയുക,
പഠിക്കുക, അതാണ് നമ്മളോരോരുത്തരും ചെയ്യുന്നതെന്നറിയുക. ധര്മം
(സ്വധര്മം - പ്രകൃതി വിരുദ്ധമല്ലാത്ത ഉത്തരവാദിത്തങ്ങള്) ചെയ്യുക..
പ്രകൃതിക്ക് മുന്പില് പുണ്യം (സഹജവിനിമയത്വം) നേടുക..



